Przyjaciele są układem który sami tworzymy. Nie wybierasz swojej rodziny ale przyjaciół tak. Pokaż mi ich a powiem ci kim jesteś. Za czym gonisz. I na czym ci zależy.

Przyjaciele nas budują.

Kiedy jest się małym przyjaźnie zawiera się łatwo. Jestem w stanie się założyć, że ostatnią taka relację zbudowałeś czytelniku przed ukończeniem studiów. W miarę upływu czasu coraz bowiem trudniej jest nam otworzyć się na drugą osobę. Coraz trudniej jest utrzymać więzi.

Obserwuję ludzi których relacje sprowadzają się do domu i dzieci.  Ich przyjaciele gdzieś zniknęli. Jakby w pewnym momencie wpadli w ścianę kisielu, w którym poruszają się w zwolnionym tempie robiąc te same ruchy.

Praca, dom. Dzieci. Urlop.

Znam faceta, który nie tylko nie ma przyjaciół ale stracił nawet znajomych. Cała jego relacja sprowadza się do rodziny i żony. Wisi na nich.

To nie jest życie, to jest trwanie.

Aby poczuć świat, trzeba patrzeć na niego wieloma parami oczu. Ktoś musi nas dopingować do życia. Do zdobywania.